Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Prywatności. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. X
Meteopedia
Lista haseł

Adwekcja

Aerologia

Altimetr

Aneroid

Assmann Richard

Atmosfera ziemska

Barograf

Barometr

Bjerknes Vilhelm Friman Koren

Chmury burzowe

Chmury niskie

Chmury specjalne

Chmury średnie

Chmury towarzyszące

Chmury wysokie

Ciepły wycinek niżu

de Bort Léon Teisserenc

Deszcz

Deszczomierz

El Niño

Front ciepły i chłodny

Fronty atmosferyczne

Gatunki chmur

Geiger Rudolf

Gradient

Halny

Howard Luke

Indeks chwiejności Whaitinge′a K

Inwersja temperatury

Izobara

Izobronta

Izohieta

Izohumida

Izoterma

Izotermia

Kämtz Ludwig

Kartka z kalendarza

Klasyfikacja chmur

Koma

Komórki cyrkulacyjne

Köppen Władimir Peter

Krasnoludki, elfy i błękitne fontanny

Krater Gale

La Niña –

Masa powietrza arktycznego kontynentalnego

Masa powietrza kontynentalnego

Masa powietrza morskiego

Masa powietrza polarnokontynentalnego

Masa powietrza polarnomorskiego

Masy Powietrza

Meteorologiczna jesień

Meteorologiczna wiosna

Meteorologiczna zima

Meteorologiczne lato

Meteorologiczne pory roku

Mgła adwekcyjna

Mgła radiacyjna

Miraż (fatamorgana)

Mżawka

Nefometr

Nefoskop

Odmiany chmur

Okołowicz Wincenty

Opad przelotny

Osady

Oscylacja południowa

Pioruny

Powstawanie chmur

Radar meteorologiczny

Regiony klimatyczne

Skala Beauforta

Skala Fujity

Skala Torro

Śnieg

Spękania ciosowe

Strefy klimatyczne

Szlaki niżów Van Bebbera

Tęcza

Temperatura powietrza

Temperatura punktu rosy

Tetsuya Theodore "Ted" Fujita

Tornado

Tropopauza

Troposfera

Turbulencja w atmosferze ziemskiej

Tylna część niżu

Van Bebber Vilhelm Jakob

Wiatr

Wilgotność powietrza

WMO - Światowa Organizacja Meteorologiczna

Wyż i Niż

Zjawiska optyczne i fotometeory

Zjawiska towarzyszące

Zorza polarna

Logowanie

Jeśli promienie świetlne padają na krople wody znajdujące się w powietrzu, ulegają wtedy między innymi rozpszczepieniu. Efektem załamania i rozszczepienia promieni słonecznych w kropelkach deszczu jest jedno z najbardziej urokliwych zjawisk optycznych tj. tęcza.
Stanowi ona układ współśrodkowych barwnych łuków wywołanych światłem padającym na krople wody w atmosferze. Powstaje najczęściej na smudze opadowej chmury. Środek znajduje się w punkcie przeciwsłonecznym (punkt pod horyzontem, do którego zmierza prosta łącząca Słońce z obserwatorem). W wyniku tego tęcza ma zawsze kształt łuku, a nigdy pełnego okręgu. Jest on tym większy, im niżej znajduje się Słońce. Przy wysokości Słońca powyżej 42o30'tęcza główna (powstaje w wyniku rozszczepienia promieni słonecznych przedostających się do kropel deszczu od góry), jest nie widoczna, gdyż zlokalizowana jest pod horyzontem. Można ją tylko zaobserwować w takiej postaci, z pokładu samolotu. Wewnętrzny krąg tęczy pierwotnej (głównej) ma barwę fioletową, natomiast zwenętrzny- czerwoną. Tęcze tworzą się parami, obok głównej, o promieniu zewnętrznym 42o, obserwuje się tęczę wtórną (postającą w wyniku rozszczepienia promieni słonecznych przedostjących się do kropel deszczu od dołu), o promieniu zewnętrznym 52o i odwrotnym układzie barw. Gdy kropelki deszczu odznaczają się niewielkim wymiarem, wówczas mamy do czynienia z białawym zabarwiniem tęczy, takie zjawisko nosi nazwę białej tęczy.

Meteopedia
Szlaki niżów Van Bebbera - układ kilkunastu najczęściej występujących torów, którymi przemieszczają się układy niskiego ciśnienia w strefie średnich szerokości geograficznych.