Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Prywatności. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. X
Meteopedia
Lista haseł

Adwekcja

Aerologia

Altimetr

Aneroid

Assmann Richard

Atmosfera ziemska

Barograf

Barometr

Bjerknes Vilhelm Friman Koren

Chmury burzowe

Chmury niskie

Chmury specjalne

Chmury średnie

Chmury towarzyszące

Chmury wysokie

Ciepły wycinek niżu

de Bort Léon Teisserenc

Deszcz

Deszczomierz

El Niño

Front ciepły i chłodny

Fronty atmosferyczne

Gatunki chmur

Geiger Rudolf

Gradient

Halny

Howard Luke

Indeks chwiejności Whaitinge′a K

Inwersja temperatury

Izobara

Izobronta

Izohieta

Izohumida

Izoterma

Izotermia

Kämtz Ludwig

Kartka z kalendarza

Klasyfikacja chmur

Koma

Komórki cyrkulacyjne

Köppen Władimir Peter

Krasnoludki, elfy i błękitne fontanny

Krater Gale

La Niña –

Masa powietrza arktycznego kontynentalnego

Masa powietrza kontynentalnego

Masa powietrza morskiego

Masa powietrza polarnokontynentalnego

Masa powietrza polarnomorskiego

Masy Powietrza

Meteorologiczna jesień

Meteorologiczna wiosna

Meteorologiczna zima

Meteorologiczne lato

Meteorologiczne pory roku

Mgła adwekcyjna

Mgła radiacyjna

Miraż (fatamorgana)

Mżawka

Nefometr

Nefoskop

Odmiany chmur

Okołowicz Wincenty

Opad przelotny

Osady

Oscylacja południowa

Pioruny

Powstawanie chmur

Radar meteorologiczny

Regiony klimatyczne

Skala Beauforta

Skala Fujity

Skala Torro

Śnieg

Spękania ciosowe

Strefy klimatyczne

Szlaki niżów Van Bebbera

Tęcza

Temperatura powietrza

Temperatura punktu rosy

Tetsuya Theodore "Ted" Fujita

Tornado

Tropopauza

Troposfera

Turbulencja w atmosferze ziemskiej

Tylna część niżu

Van Bebber Vilhelm Jakob

Wiatr

Wilgotność powietrza

WMO - Światowa Organizacja Meteorologiczna

Wyż i Niż

Zjawiska optyczne i fotometeory

Zjawiska towarzyszące

Zorza polarna

Logowanie

Jest to urządzenie służące do pomiaru ciśnienia atmosferycznego. W meteorologii powszechnie stosowane są trzy typy tych przyrządów :
  • cieczowe, działają w oparciu o prawa hydrostatyki
  • deformacyjne (zwane aneroidami), ich działanie opiera się na właściwościach sprężystych ciał stałych.
  • hipsometry ( inaczej zwane termobarmometrami) , dzięki nim dokonujemy pośredniego pomiaru ciśnienia atmosferycznego. Funkcjonowanie tego urządzenia opiera się na wykorzystaniu zależności zachodzącej pomiędzy punktem wrzenia wody od ciśnienia atmosferycznego.

Barometr cieczowy -  w tym urządzeniu ciśnienie zewnętrzne powietrza wywiera nacisk na powierzchnię rtęci w naczyniu, co powoduje ustalenie się w rurce barometrycznej słupka wysokości H. Stacyjny barometr rtęciowy naczyniowy składa się ze szklanej rurki o długości około 90 centymetrów i średnicy około 10 milimetrów, w której znajduje się destylowana rtęć. Dolny otwór rurki znajduje się w żelaznym bądź plastikowym naczyniu, w rurce powyżej poziomu cieczy znajduje się próżnia. Natomiast cała szklana rurka barometru mieści się w obudowie zazwyczaj wykonaniej z mosiądzu, na której powierzchni  znajdują się wycięcia pozwalające dokonywać odczytu poziomu rtęci. Po bokach przedniego wyciecia na rurce obudowy zaznaczona jest skala w hektopaskalach ( hPa) oraz w milimetrach słupa rtęci. W celu precyzyjnego odczytu z urządzenia instaluje się ruchomy element zwany noniuszem, pozwala on na odczyt z dokładności a do 0,1 hPa.

Barometr deformacyjny - posiada receptor w postaci balszanej puszki (puszka Vidiego), z jej wnetrza czsciowo usuwa sie powietrze co bezpośrednio powoduje, że zachodzące zmiany ciśnienia łatwo powodują odkształcenia sprężystej powierzchni ścianek. Odkształcenia, te są przekazywane za pośrednictwem układu przenoszenia na element wskazujący (np. aneroid) lub rejestrujący (barograf).

Metoda hipsometryczna - wykorzystuje związek temperatury wrzenia cieczy z ciśnieniem atmosferycznym. Zależność ta wynika z tego, że wrzenie cieczy rozpoczyna się w momencie, gdy prężność pary nasyconej bzposrednio nad podgrzewaną cieczą jest równa zewnętrznemu ciśnieniu atmosferycznemu.

Meteopedia
Masa powietrza polarnokontynentalnego powstaje zwykle nad obszarem Europy Wschodniej. Charakteryzuje się znacznie mniejszą wilgotnością niż powietrze polarnomorskie.