Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Prywatności. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. X
Meteopedia
Lista haseł

Adwekcja

Aerologia

Altimetr

Aneroid

Assmann Richard

Atmosfera ziemska

Barograf

Barometr

Bjerknes Vilhelm Friman Koren

Chmury burzowe

Chmury niskie

Chmury specjalne

Chmury średnie

Chmury towarzyszące

Chmury wysokie

Ciepły wycinek niżu

de Bort Léon Teisserenc

Deszcz

Deszczomierz

El Niño

Front ciepły i chłodny

Fronty atmosferyczne

Gatunki chmur

Geiger Rudolf

Gradient

Halny

Howard Luke

Indeks chwiejności Whaitinge′a K

Inwersja temperatury

Izobara

Izobronta

Izohieta

Izohumida

Izoterma

Izotermia

Kämtz Ludwig

Kartka z kalendarza

Klasyfikacja chmur

Koma

Komórki cyrkulacyjne

Köppen Władimir Peter

Krasnoludki, elfy i błękitne fontanny

Krater Gale

La Niña –

Masa powietrza arktycznego kontynentalnego

Masa powietrza kontynentalnego

Masa powietrza morskiego

Masa powietrza polarnokontynentalnego

Masa powietrza polarnomorskiego

Masy Powietrza

Meteorologiczna jesień

Meteorologiczna wiosna

Meteorologiczna zima

Meteorologiczne lato

Meteorologiczne pory roku

Mgła adwekcyjna

Mgła radiacyjna

Miraż (fatamorgana)

Mżawka

Nefometr

Nefoskop

Odmiany chmur

Okołowicz Wincenty

Opad przelotny

Osady

Oscylacja południowa

Pioruny

Powstawanie chmur

Radar meteorologiczny

Regiony klimatyczne

Skala Beauforta

Skala Fujity

Skala Torro

Śnieg

Spękania ciosowe

Strefy klimatyczne

Szlaki niżów Van Bebbera

Tęcza

Temperatura powietrza

Temperatura punktu rosy

Tetsuya Theodore "Ted" Fujita

Tornado

Tropopauza

Troposfera

Turbulencja w atmosferze ziemskiej

Tylna część niżu

Van Bebber Vilhelm Jakob

Wiatr

Wilgotność powietrza

WMO - Światowa Organizacja Meteorologiczna

Wyż i Niż

Zjawiska optyczne i fotometeory

Zjawiska towarzyszące

Zorza polarna

Logowanie

Tylna część niżu to jeden z podstawowych obszarów, obok ciepłego wycinka (sektora), jakie wydziela się w obrębie układu niskiego ciśnienia.
Tylna część niżu to na półkuli północnej jego sektor zachodni, natomiast na półkuli południowej - wschodni. Zróżnicowanie wynika z kierunku przemieszczania się układu barycznego.
W przeciwieństwie do tzw. ciepłego wycinka niżu, tylna część związana jest z adwekcją chłodnego, świeżego powietrza (w przypadku Polski mówimy szczególnie o masie powietrza polarnomorskiego, ewentualnie arktycznego morskiego). Stąd szybko wzrastające ciśnienie, dobra lub bardzo dobra widzialność oraz rozwój chmur kłębiastych, niekiedy chmur burzowych lub w przypadku istnienia inwersji w dolnej troposferze - również chmur z rodzaju Stratocumulus.


Meteopedia









Ogłuszające gromy i światło błyskawic niejednego z nas przyprawiają o dreszcze. Towarzyszące burzom

pioruny

są niczym innym jak

przepływem energii elektrycznej na skutek wytwarzającej się

różnicy potencjałów między

chmurą

a ziemią. Podczas wyładowań atmosferycznych wyzwala się ogromna ilość energii, której wykorzystanie ciągle stanowi niespełnione marzenie człowieka. Na temat budzących podziw i jednocześnie przerażających nas

piorunów narosło wiele mitów. Na naszej stronie spróbujemy ustosunkować się do niektórych.