Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Prywatności. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. X
Meteopedia
Lista haseł

Adwekcja

Aerologia

Altimetr

Aneroid

Assmann Richard

Atmosfera ziemska

Barograf

Barometr

Bjerknes Vilhelm Friman Koren

Chmury burzowe

Chmury niskie

Chmury specjalne

Chmury średnie

Chmury towarzyszące

Chmury wysokie

Ciepły wycinek niżu

de Bort Léon Teisserenc

Deszcz

Deszczomierz

El Niño

Front ciepły i chłodny

Fronty atmosferyczne

Gatunki chmur

Geiger Rudolf

Gradient

Halny

Howard Luke

Indeks chwiejności Whaitinge′a K

Inwersja temperatury

Izobara

Izobronta

Izohieta

Izohumida

Izoterma

Izotermia

Kämtz Ludwig

Kartka z kalendarza

Klasyfikacja chmur

Koma

Komórki cyrkulacyjne

Köppen Władimir Peter

Krasnoludki, elfy i błękitne fontanny

Krater Gale

La Niña –

Masa powietrza arktycznego kontynentalnego

Masa powietrza kontynentalnego

Masa powietrza morskiego

Masa powietrza polarnokontynentalnego

Masa powietrza polarnomorskiego

Masy Powietrza

Meteorologiczna jesień

Meteorologiczna wiosna

Meteorologiczna zima

Meteorologiczne lato

Meteorologiczne pory roku

Mgła adwekcyjna

Mgła radiacyjna

Miraż (fatamorgana)

Mżawka

Nefometr

Nefoskop

Odmiany chmur

Okołowicz Wincenty

Opad przelotny

Osady

Oscylacja południowa

Pioruny

Powstawanie chmur

Radar meteorologiczny

Regiony klimatyczne

Skala Beauforta

Skala Fujity

Skala Torro

Śnieg

Spękania ciosowe

Strefy klimatyczne

Szlaki niżów Van Bebbera

Tęcza

Temperatura powietrza

Temperatura punktu rosy

Tetsuya Theodore "Ted" Fujita

Tornado

Tropopauza

Troposfera

Turbulencja w atmosferze ziemskiej

Tylna część niżu

Van Bebber Vilhelm Jakob

Wiatr

Wilgotność powietrza

WMO - Światowa Organizacja Meteorologiczna

Wyż i Niż

Zjawiska optyczne i fotometeory

Zjawiska towarzyszące

Zorza polarna

Logowanie

Z frontami atmosferycznymi związane są typowe dla nich strefy zachmurzenia i zjawiska pogody.
Najwyższe chmury pierzaste, będące zwiastunami zbliżającego się frontu ciepłego, pojawiają się już na 800 - 700 kilometrów przed frontem. Zaraz za nimi pojawiają się chmury pierzasto - warstwowe. Na początku chmury te są cienkie i prześwieca przez nie Słońce - możemy wtedy zaobserwować zjawisko halo. W miarę jak front się do nas zbliża warstwa chmur stopniowo staje się grubsza i przechodzi w średnie warstwowe. Po pewnym czasie zaczynają padać pierwsze krople deszczu. Oznacza to, że front ciepły jest już w odległości 400 - 300 kilometrów od miejsca obserwacji. Nad nami znajduje się teraz gruba warstwa chmur warstwowo - deszczowych, a pod nimi z wiatrem przemieszczają się strzępy chmur warstwowych.
Po przejściu frontu ciepłego gruba warstwa chmur frontowych nagle kończy się. Niebo się przejaśnia, pojawiają się chmury warstwowe i warstwowo - kłębiaste, a temperatura powietrza podnosi się o parę stopni Celsjusza. Przez jakiś czas może jeszcze padać mżawka.
Po przejściu frontu ciepłego w większości wypadków możemy spodziewać się nadejścia frontu chłodnego. Nadejście tego frontu często nas zaskakuje intensywnymi opadami z chmur kłębiasto - deszczowych oraz burzami. Strefa opadów jest węższa niż przy froncie ciepłym i najczęściej wynosi 150 - 200 kilometrów. Po przejściu frontu temperatura powietrza spada o kilka stopni Celsjusza, a ciśnienie stopniowo rośnie. Gdy miną nas opady związane z frontem obserwujemy występujące na przemian rozpogodzenia i wzrost zachmurzenia głównie przez chmury kłębiaste i kłębiasto - deszczowe oraz towarzyszące im opady przelotne.

Meteopedia

Jest to metoda obliczeniowa, w zakresie prognozowania burz.