Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Prywatności. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. X
Meteopedia
Lista haseł

Adwekcja

Aerologia

Altimetr

Aneroid

Assmann Richard

Atmosfera ziemska

Barograf

Barometr

Bjerknes Vilhelm Friman Koren

Chmury burzowe

Chmury niskie

Chmury specjalne

Chmury średnie

Chmury towarzyszące

Chmury wysokie

Ciepły wycinek niżu

de Bort Léon Teisserenc

Deszcz

Deszczomierz

El Niño

Front ciepły i chłodny

Fronty atmosferyczne

Gatunki chmur

Geiger Rudolf

Gradient

Halny

Howard Luke

Indeks chwiejności Whaitinge′a K

Inwersja temperatury

Izobara

Izobronta

Izohieta

Izohumida

Izoterma

Izotermia

Kämtz Ludwig

Kartka z kalendarza

Klasyfikacja chmur

Koma

Komórki cyrkulacyjne

Köppen Władimir Peter

Krasnoludki, elfy i błękitne fontanny

Krater Gale

La Niña –

Masa powietrza arktycznego kontynentalnego

Masa powietrza kontynentalnego

Masa powietrza morskiego

Masa powietrza polarnokontynentalnego

Masa powietrza polarnomorskiego

Masy Powietrza

Meteorologiczna jesień

Meteorologiczna wiosna

Meteorologiczna zima

Meteorologiczne lato

Meteorologiczne pory roku

Mgła adwekcyjna

Mgła radiacyjna

Miraż (fatamorgana)

Mżawka

Nefometr

Nefoskop

Odmiany chmur

Okołowicz Wincenty

Opad przelotny

Osady

Oscylacja południowa

Pioruny

Powstawanie chmur

Radar meteorologiczny

Regiony klimatyczne

Skala Beauforta

Skala Fujity

Skala Torro

Śnieg

Spękania ciosowe

Strefy klimatyczne

Szlaki niżów Van Bebbera

Tęcza

Temperatura powietrza

Temperatura punktu rosy

Tetsuya Theodore "Ted" Fujita

Tornado

Tropopauza

Troposfera

Turbulencja w atmosferze ziemskiej

Tylna część niżu

Van Bebber Vilhelm Jakob

Wiatr

Wilgotność powietrza

WMO - Światowa Organizacja Meteorologiczna

Wyż i Niż

Zjawiska optyczne i fotometeory

Zjawiska towarzyszące

Zorza polarna

Logowanie

Powietrze znajdujące się przez dłuższy okres czasu nad danym obszarem nabiera indywidualnych cech charakterystycznych dla danego obszaru. Przykładowo powietrze napływające zimą do Polski znad Północnego Atlantyku będzie ciepłe i wilgotne. Powietrze charakteryzujące się podobnymi parametrami takimi jak temperatura, wilgotność, zawartość pyłu itp. nazywamy masą powietrza.
Ze względu na obszar w którym kształtowały się masy powietrza dzielimy je na: arktyczne, polarne i zwrotnikowe. W zależności od tego nad jakim obszarem kształtowały się masy powietrza, (ląd lub ocean) dodatkowo wyróżniamy masy kontynentalne i morskie.

Powietrze arktyczno - morskie napływa do Polski znad Grenlandii. Podczas swojej wędrówki nad Atlantykiem chłodne powietrze ogrzewa się i wzbogaca w parę wodną. Docierając do Polski przynosi z sobą pogodę mroźną i pochmurną z obfitymi opadami śniegu.

Powietrze arktyczno - kontynentalne jest bardzo chłodne i ubogie w parę wodną. Towarzyszy ono najczęściej układom wyżowym rozbudowującym się nad północnymi rejonami Rosji. Napływowi tego powietrza towarzyszą bardzo silne mrozy, temperatura spada często poniżej -15°C. Napływ zimą powietrza polarno - morskiego znad Atlantyku powoduje ocieplenie. Masie powietrza polarno - morskiego towarzyszy pochmurna pogoda.

Powietrzu polarno - kontynentalnemu towarzyszy mroźna i bezchmurna pogoda.

Powietrze zwrotnikowo - morskie tworzy się nad Morzem Śródziemnym. Zimą dociera do Polski bardzo rzadko. Jego napływ powoduje gwałtowne ocieplenie, odwilż i często zanik pokrywy śnieżnej.

Powietrze zwrotnikowo - kontynentalne zimą nigdy do nas nie dociera.

Masy powierza mają rozciągłość rzędu tysiąca i więcej kilometrów. Masy powietrza oddzielone są jedna od drugiej wąskimi strefami przejściowymi. Strefy te noszą nazwę frontów atmosferycznych. Długość frontów wynosi tysiące kilometrów, szerokość zaledwie dziesiątki kilometrów.

Meteopedia
Masa powietrza arktycznego kontynentalnego kształtuje się w okolicach Nowej Ziemi, na północy Rosji. Odznacza się z reguły niewielką wilgotnością bezwzględną, m.in. z powodu znacznego wychłodzenia od podłoża (pola lodowe strefy podbiegunowej).