Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Prywatności. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. X
Meteopedia
Lista haseł

Adwekcja

Aerologia

Altimetr

Aneroid

Assmann Richard

Atmosfera ziemska

Barograf

Barometr

Bjerknes Vilhelm Friman Koren

Chmury burzowe

Chmury niskie

Chmury specjalne

Chmury średnie

Chmury towarzyszące

Chmury wysokie

Ciepły wycinek niżu

de Bort Léon Teisserenc

Deszcz

Deszczomierz

El Niño

Front ciepły i chłodny

Fronty atmosferyczne

Gatunki chmur

Geiger Rudolf

Gradient

Halny

Howard Luke

Indeks chwiejności Whaitinge′a K

Inwersja temperatury

Izobara

Izobronta

Izohieta

Izohumida

Izoterma

Izotermia

Kämtz Ludwig

Kartka z kalendarza

Klasyfikacja chmur

Koma

Komórki cyrkulacyjne

Köppen Władimir Peter

Krasnoludki, elfy i błękitne fontanny

Krater Gale

La Niña –

Masa powietrza arktycznego kontynentalnego

Masa powietrza kontynentalnego

Masa powietrza morskiego

Masa powietrza polarnokontynentalnego

Masa powietrza polarnomorskiego

Masy Powietrza

Meteorologiczna jesień

Meteorologiczna wiosna

Meteorologiczna zima

Meteorologiczne lato

Meteorologiczne pory roku

Mgła adwekcyjna

Mgła radiacyjna

Miraż (fatamorgana)

Mżawka

Nefometr

Nefoskop

Odmiany chmur

Okołowicz Wincenty

Opad przelotny

Osady

Oscylacja południowa

Pioruny

Powstawanie chmur

Radar meteorologiczny

Regiony klimatyczne

Skala Beauforta

Skala Fujity

Skala Torro

Śnieg

Spękania ciosowe

Strefy klimatyczne

Szlaki niżów Van Bebbera

Tęcza

Temperatura odczuwalna

Temperatura powietrza

Temperatura punktu rosy

Tetsuya Theodore "Ted" Fujita

Tornado

Tropopauza

Troposfera

Turbulencja w atmosferze ziemskiej

Tylna część niżu

Van Bebber Vilhelm Jakob

Wiatr

Wilgotność powietrza

WMO - Światowa Organizacja Meteorologiczna

Wskaźnik stresu cieplnego

Wyż i Niż

Zjawiska optyczne i fotometeory

Zjawiska towarzyszące

Zorza polarna

Logowanie

Ułóż według:
Chmury warstwowe deszczowe mają znaczną grubość dochodzącą do kilku kilometrów, dlatego nie widzimy przez nie Słońca. Chmury te mają ponury, ciemnoszary wygląd i z nich najczęściej pada deszcz lub śnieg.
Chmury piętra średniego najczęściej składają się z kropelek wody. Jedynie grube warstwy chmur średnich warstwowych mają budowę mieszaną - składają się z kropelek wody i kryształków lodu. Wyróżniamy wiele różnych gatunków chmur średnich kłębiastych.
Z pewnymi rodzajami chmur występują tzw. chmury towarzyszące, czyli rozmaitego kształtu strzępy, zasłony itp. Są to chmury nie przylgające bezpośrednio do chmury zasadniczej lub są z nią tylko częściowo złączone. Z daną chmurą zasadniczą związana może być jedna tudzież kilka chmur towarzyszących.

W poprzednim rozdziale poznaliśmy podstawowy podział chmur na dziesięć rodzajów. Dzisiaj poznamy ich charakterystyczne cechy. Chmury górnego piętra występują przy najniższej temperaturze, więc składają się wyłącznie z kryształków lodu.
Ciepły wycinek niżu - przestrzeń cieplejszego powietrza między strefami ciepłego i chłodnego frontu atmosferycznego, ulegająca stopniowej redukcji podczas okluzji. Zanik ciepłego sektora zachodzi niemal zawsze najpierw przy powierzchni gruntu, a następnie na coraz większej wysokości.
Léon Teisserenc de Bort – francuski meteorolog, który zasłynął jako współodkrywca stratosfery. Rozpowszechniał stosowanie bezobsługowych balonów meteorologicznych. Przez 4 lata, do 1896 roku pełnił funkcję szefa Centrum Administracyjnego Służby Meteorologicznej.
Najogólniej, jest to opad kropel wody o średnicy ponad 0,5 mm lub kropel mniejszych, jeśli upadają rzadko. W sytuacji, gdy krople wody osiągając powierzchnię ziemi ulegają zamarznięciu, mamy do czynienia z deszczem marznącym. Zdarza się również, że krople wody nie osiągają powierzchni ziemi i w takim przypadku mamy do czynienia z

virgą.


Jest to przyrząd służący do pomiaru ilości wody pochodzącej z różnego typu opadów atmosferycznych w określonym odcinku czasu, zazwyczaj jest to okres doby.

Anomalie pogodowe powodowane przez ocieplenie wód powierzchniowych na tropikalnych obszarach Pacyfiku. Konsekwencje tego są jednak odczuwalne na całym globie. Zwykle oznacza to susze w Australii, Indonezji, na Filipinach, w północno-wschodniej Brazylii, Afryce i południowo-wschodniej części Azji.





« | 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 | następne »
Meteopedia
Halny jest lokalną nazwą zjawiska fenowego, charakterystycznego dla obszarów górskich. W Polsce zaznacza się, gdy wiatr zmienia kierunek na południowy, południowo-wschodni lub południowo-zachodni.